December: een uitnodiging om los te laten
De laatste week van december voelt altijd een beetje anders, toch? Het is stiller. Langzamer. Alsof het jaar zelf even diep ademhaalt. Misschien kijk je terug op een druk jaar. Werk, gezin, alles wat moest en alles wat tussendoor gebeurde. Misschien voel je dankbaarheid. Misschien ook vermoeidheid. Of allebei tegelijk.
Juist nu, aan het einde van het jaar, wordt één ding extra voelbaar: niets staat stil.
Alles komt en gaat
Wat dit jaar zo belangrijk voelde, kan volgend jaar anders zijn.
Momenten die groot leken, zijn alweer voorbij.
En dingen waarvan je dacht dat ze “blijvend” waren, bleken toch tijdelijk.
Wij mensen denken vaak in lange lijnen. Een jaar voelt voor ons groot. Maar als je nu terugkijkt, zie je hoe snel het is gegaan. Hoe het leven steeds in beweging is. Of je dat nu wilt of niet.
Dat besef kan even confronterend zijn.
Maar het kan je ook iets heel waardevols brengen.
Minder vasthouden, meer voelen
Aan het einde van het jaar merk je vaak hoe snel je weer vooruit wilt.
Nieuwe doelen. Nieuwe plannen. “Volgend jaar ga ik…”
Maar wat als je deze laatste dagen niet gebruikt om te rennen, maar om te verzachten?
Wat als je even stopt met vasthouden aan hoe het had moeten zijn?
Aan verwachtingen. Aan teleurstellingen. Aan lijstjes in je hoofd.
Als je ziet dat alles tijdelijk is, hoef je minder te controleren.
Dan mag je meer ervaren. Dan wordt elk moment geen opstapje naar later, maar iets op zichzelf.
Een gesprek aan de keukentafel.
Een wandeling in de winterlucht.
Samen lachen of juist even niks zeggen.
Gouden momenten. Niet vast te leggen. Alleen te beleven.
Afsluiten in plaats van afronden
Dit is geen week om alles “af” te krijgen. Dit is een week om te zijn.
Je hoeft dit jaar niet te beoordelen. Niet goed of fout. Het is geweest zoals het was.
Met mooie momenten en lastige stukken. En dat is oké.
Door te accepteren dat alles tijdelijk is, ontstaat er ruimte.
Ruimte om dankbaar te zijn.
Ruimte om los te laten.
Ruimte om het nieuwe jaar binnen te stappen zonder alles al te hoeven weten.
Vrij zijn, juist nu, zit niet in meer doen.
Maar in minder vasthouden.
Een zachte uitnodiging voor deze week
Sta deze laatste dagen van het jaar eens stil bij je gouden momenten van het afgelopen jaar.
- Wanneer voelde je je echt aanwezig?
- Wanneer was je niet bezig met straks, maar met nu?
Schrijf er een paar op.
En neem dat gevoel mee het nieuwe jaar in.
Niet als doel.
Maar als herinnering aan wat echt telt.
Je hoeft het leven niet vast te houden.
Je mag het beleven.